Als je samen met je partner aan kinderen begint dan heb je niet voor ogen dat jullie later uit elkaar gaan. Toch blijft het aantal ouders dat uit elkaar gaat groeien, blijkt uit cijfers van het CBS.  Hoe leuk is het dan als er weer iemand op je pad komt waar je weer mee wilt samenwonen en misschien zelfs kinderen wilt? Als een van beiden, of allebei, al kinderen heeft blijkt het samenwonen in de praktijk soms niet soepel te lopen. Sommige kinderen hebben er moeite mee dat er ineens een andere man of vrouw naast papa of mama staat. En als diegene zich er dan ook nog eens mee gaat bemoeien hoe het er in huis aan toe gaat, is het helemaal lastig! Maar hoe zorg je dan samen met je nieuwe partner dat je kind zich wél fijn voelt in het gezin? Lees er in deze blog alles over hoe je dit aan kunt pakken!

Allereerst is het natuurlijk erg belangrijk dat je goed nadenkt over de relatie met je nieuwe partner voordat je hem of haar voorstelt aan je kinderen. Hoe serieus is het tussen jullie? Kennen jullie elkaar in verschillende situaties? Het is belangrijk dat je zeker weet dat je voor elkaar wilt gaan en dat jullie er beiden vanuit gaan dat jullie bij elkaar blijven. Of dit daadwerkelijk gebeurt weet je natuurlijk nooit, maar het is goed om te weten dat jullie beiden dezelfde insteek hebben. Het is niet verstandig om kortstondige relaties voor te stellen aan je kinderen. Het is niet heel gek dat je kinderen dit na een tijdje niet meer serieus nemen en dus ook je partner niet serieus nemen.

Er vanuitgaande dat het een weloverwogen keuze is om samen te gaan wonen is het belangrijk om je eventuele verwachtingen bij te stellen. Verwacht niet meteen dat je een goedlopend gezin hebt met elkaar. Dit komt voor maar het zal veelal wennen zijn voor iedereen. Samenwonen met mensen die geen familie zijn is gewoon wennen. Iedereen moet een eigen plekje vinden in dit gezin en dit kan veel tijd kosten. Een samengesteld gezin vormen vraagt veel doorzettingsvermogen, begrip en geduld van iedereen.

Kinderen hebben één biologische vader en één biologische moeder. Leg je (stief)kinderen uit dat er geen plek ingenomen wordt van vader of moeder. Het is verstandig om als stiefouder terughoudend te zijn in de ouderrol. De stiefouder als liefdevolle extra volwassene vind ik persoonlijk een mooi uitgangspunt. Je bent er voor de kinderen als zij je nodig hebben,  je zorgt voor hen, maar er is maar één vader en één moeder. Dit betekent overigens niet dat je elkaar niet steunt in de opvoeding, maar de stiefouder heeft bij voorkeur hier geen leidende rol in. Het is hierbij verstandig om een plan met je partner te maken: hoe laat gaan de kinderen naar bed? Wordt er gesnoept? Wanneer mag er wel/niet tv gekeken worden? Vooral als je partner en jij beiden kinderen hebben is het verstandig één lijn te trekken in de regels in huis. Zo krijg je geen ruzies over dat het ene kind het wel mag en het andere niet. De kinderen weten waar ze aan toe zijn en zijn gelijkwaardig binnen het gezin.

Blijf werken aan je relatie met je partner. Praat met elkaar als het moeilijk loopt in huis. Als het tussen jullie moeilijk loopt dan is het in huis ook moeilijker. Spreek af om regelmatig leuke dingen met z’n tweeën te doen. Dit versterkt jullie band en uiteindelijk ook de banden in het gezin.

Het laatste punt en ook meteen een van de belangrijkste: doe nog leuke dingen met je kinderen apart. Het is belangrijk dat je als ouder laat zien aan je kinderen dat je de band tussen jullie erg belangrijk vindt. Kinderen vinden het vaak ook prettig om even alleen te kunnen zijn met papa of mama zonder dat hier de partner of diens kinderen bij zijn. Door de tijd te nemen voor je kinderen, los van het stiefgezin, zullen de banden tussen jullie ook versterken, wat ook een positief resultaat kan hebben in de vorming van het stiefgezin.

Heb je nog meer vragen omtrent het samengestelde gezin? Of andere vragen? Mail dan naar opvoeding@lauteropmaat.nl of bel naar 0644211781.

Groetjes Charlotte

Charlotte Jansen

www.lauteropmaat.nl

www.facebook.com/lauteropmaat

www.instagram.com/lauteropmaat